Afgelopen vrijdag 12 maart besteedde het TV-programma NOVA aandacht aan de heisa over de dreiging van een terroristische aanslag in Amsterdam-ZO. Volgens de Telegraaf-hoofdredactuer is NOVA uiterst links en volgens omroepbaas Henk Hagoort met dezelfde mening als de Volkskrant. Ik kom nog uit de tijd dat Ed van Tijn als fractievoorzitter van de PvdA in de Tweede kamer (1973-1978) vond dat alle commotie rond toegenomen criminaliteit rechtse praat was. Er is sinds die tijd veel veranderd. Ondernemers zijn nu *wel* maatschappelijk geaccepteerd en worden zelfs gewaardeerd. Wat echter gebleven is, dat is de extreem kritische houding ten opzichte van de politie en justitie.
Archief van maart 2009
| maandag 16 maart, 2009 om 10.11 | door Ad Lagendijk |  |
| zaterdag 7 maart, 2009 om 23.26 | door Ad Lagendijk | |
Opwaarderen van WordPress Blogs: rangorde van reacties
Eén van de redenen om aan deze blog te beginnen, was nieuwsgierigheid hoe blogging sites, wat betreft programmeren, in elkaar zitten. Ik heb programmeer-ervaring o.a. in Fortran, C, C++, en Perl maar niet in PHP. En PHP is nu juist de scripttaal voor veel interactieve websites. Voor mijn boek Survival Guide for Scientists hebben de uitgevers van de Amsterdam University Press zorgvuldig gekeken naar de beste software om een blog mee op te zetten. Zij kwamen tot de conclusie dat WordPress het beste was. Op dat moment – bijna twee jaar geleden – had ik van blogging totaal geen verstand en ik heb met deze keuze ingestemd. Ik heb daar geen moment spijt van gehad. Met alle nadelen is het toch een prachtige (gratis) ontwikkel-omgeving voor een blog.
| donderdag 5 maart, 2009 om 21.30 | door Ad Lagendijk | |
Ik geloof niet in Darwin
Evangelisten en creationisten gebruiken allerlei verbale trucs om hun opvattingen te presenteren als een alternatief voor de gangbare evolutie-theorie. “Geloof jij in God?”. Als dan het antwoord van de aangesprokenen ontkennend is, wordt er triomfantelijk geredeneerd dat jij dus ook gelovig bent, omdat “Jij gelooft dat God niet bestaat”. Daarbij geheel voorbijgaand aan het feit – bekend van de filosofie – dat uitspraken over het wel bestaan van iets van een heel andere orde zijn dan uitspraken over het niet bestaan van iets. De bewijslast rust bij degene die de uitspraak doet dat iets wel bestaat.