Ik ben niet op mijn mondje gevallen. En dat komt goed van pas als je in Amsterdam verkeert. Een paar dagen geleden bij één van de beste Amsterdamse 
banketbakkers een kleine vijftig gebakjes besteld. Ik formuleerde mijn bestelling zo eenvoudig en vriendelijk mogelijk. Ja, je moet ten slotte je plaats weten. Een oer-Hollandse dame beet me toe “De banketbakker is al naar huis toe, u kunt dus geen taart meer bestellen voor morgen.” Ik probeer beleefd wat tegen te sputteren, maar ze was niet meer in me geïnteresseerd. Helaas, is één van mijn slechte eigenschappen dat ik nooit opgeef: “Mevrouw, kunt u mij uitleggen wat ik verkeerd doe. Ik ben hier bij een banketbakker, en ik wil 45 gebakjes bestellen. Ik geef toe het is Amsterdam, maar ik nam toch maar aan dat u die zou kunnen leveren”. Ze had in de gaten dat ik voorlopig nog niet weg zou zijn: “Oh, zeg dat dan meteen, ik dacht u taart wilde en dat kan niet want de banketbakker is al naar huis”.
Zo af en toe word ik toch verrast. Een winkelier, in Amsterdam, die veel meer doet dan je verwacht. Ik kan er geëmotioneerd door raken. Af en toe komt dat voor. Het komt bij mij regelmatig voor dat er knopen van mijn overhemd of jasje vallen. En dat terwijl ik mijn kleding toch niet bij Zeeman koop. Mijn moeder was coupeuse. Zij haalde als ik een nieuw overhemd had gekocht, alle knopen eraf en zette ze er opnieuw aan. Maar ze leeft niet meer. En het was natuurlijk wel heel erg overdreven. Maar scheurtjes, kapotte ritsen, zakken repareren, knopen aanzetten, zomen vastzetten, gordijnen vermaken, noem maar op Nicole doet het. Wij kennen alleen de vestiging in Amsterdam-Oost. Snel, tegen een heel schappelijke prijs en uiterst vriendelijk.
Voor de goede orde: de mensen van de zaak weten niets van mijn actie. Ik heb ook geen enkel belang in deze winkel. Ik ben gewoon van ze gecharmeerd.
