In het algemene kader van “de overheid moet stoer doen”, is een wijziging voorgesteld door Frans Weekers, staatssecretaris van financiën (VVD), van de Algemene Wet Inzake Rijksbelastingen. De voorstellen tot wijzigingen zijn het op het internet geplaatst: internetconsultatie.nl en te downloaden: concept regeling en ook concept memorie van toelichting (gezien de kneuterige url’s, sta ik niet in voor de leeftijd van deze links). Het beoogde effect is al bereikt: de stoere taal van de staatssecretaris zo vlak voor de verkiezingen heeft alle media gehaald.
Ik heb de wijzigingen bekeken. Over aan aantal wijzigingen zou ik heel wat kunnen zeggen, maar ik beperk mij tot één ernstige vergalopering. Het betreft personen die de belastingdienst “oplichten”. Ik zweer het, het woord “oplichten” stond in het persbericht. U en ik zijn diep onder de indruk. De VVD-ers zijn crime fighters pur sang. U en ik hoeven ook niets te vrezen, want wij zijn nette burgers, niet te kwader trouw en als het een beetje meezit stemmen we nog VVD ook.
Ik zal het stukje krachtpatserij uit het voorstel tot wijziging letterlijk citeren (groene markering van mij)
3. Navordering kan mede plaatsvinden in alle gevallen waarin:
a. de belastingplichtige te kwader trouw is;
b. artikel 22d, onderdeel b, toepassing vindt.
4. De bevoegdheid tot navorderen op grond van het derde lid, onderdeel a, vangt aan op de dag na het einde van de termijn, bedoeld in artikel 22c, en vervalt door verloop van twaalf jaren. De bevoegdheid tot navorderen op grond van het derde lid, onderdeel b, vangt aan op de dag na die van betekening van het dwangbevel en vervalt op de dag waarop de termijn, bedoeld in artikel 22c, geëindigd zou zijn indien artikel 22d, onderdeel b, geen toepassing zou hebben gevonden.
Volgens memorie van toelichting is de term “te kwader trouw” door de Hoge Raad gesanctioneerd. In kort komt het er op neer dat indien de Inspecteur u niet vertrouwt en u ervan verdenkt dat u elf en een half jaar geleden iets niet juist heeft aangegeven u alsnog een navorderingsheffing kunt krijgen. Stoer hè, die termijn van twaalf jaar. Zal ze leren die boeven. Ja, maar als de Inspecteur de pik op u of mij, dan maken we toch bezwaar tegen die navordering.
Slechte service banken is het struikelblok
En nu komt het probleem: de banken zijn helemaal niet bereid u te helpen met het overleggen van uw afschriften van de laatste 12 jaar. In het beste geval krijgt u stapels lelijke fotokopieën – niet digitaal doorzoekbaar. En waar u ook nog eens flink voor moet betalen.
In dit digitale tijdperk, waar schijfruimte niets meer kost, kunnen de banken met gemak elke klant de toegang tot 12 jaar betalingsgeschiedenis geven. Waarom ze dat niet doen? Onder andere omdat in de top van de banken digitale analfabeten zitten. De service van de internet sites van de banken is slecht. Welke bank je ook neemt. Niet alleen de service aan klanten is abominabel, de digitale veiligheid van de banken staat onder directe controle van Fred Flintstone. Er wordt door banken vooral geld gestoken in marketing en wielerploegen.
Met deze slechte service van de banken is het onredelijk dat de wetgever de burger (en ook rechtspersonen) een naheffing kan opleggen die de burger redelijkerwijs niet kan bestrijden. Terwijl de bewijslast wel bij hem ligt.
Oplossing
De oplossing is dat de staatssecretaris afziet van deze onzalige verlenging, of dat hij de banken dwingt (oei dat doet pijn, de banken dwingen) het voor iedere klant mogelijk te maken zijn betalingsgeschiedenis van de laatste 12 jaar in te zien. Met uiteraard een fatsoenlijke zoekfunctie.
