Onder de bekende Nederlanders vinden we een aantal strafpleiters. Zelfs de ietsje serieuzere tv-programma’s zoals Pauw en Witteman nodigen graag Bram Moszkowicz uit (een berisping door het hof van discipline schijnt
hem – en de programmamakers – niet te deren). De advocaten kunnen hun mening vaak breeduit ventileren in de media, zonder enig weerwoord. Nieuwsdiensten, zoals radio en tv, laten graag een advocaat aan het woord in een spraakmakende strafzaak. Ik snap dat niet. Hun mening heeft zelden enige nieuwswaarde. Die mening van de advocaten is meestal niet ter zake en steevast tendentieus en per definitie zeer subjectief. Advocaten kunnen straffeloos allerlei verdachtmakingen de wereld in slingeren. Geen officier van justitie zal het durven zo een advocaat aan te pakken. De hele beroepsgroep zou in geweer komen (“de rechtsstaat wordt aangetast indien wij niet meer onze mening mogen geven.”) Advocaten gebruiken de media en de media vinden het prachtig. Politie-agenten en officieren van justitie worden neergezet als dom, incompetent, onbetrouwbaar en soms zelfs beticht van crimineel gedrag. Wel of niet waar, volgens de advocaten niet van belang. Ze beschuldigen in het belang van hun cliënt. Om de media te imponeren. Om u en mij te imponeren en om de rechters te imponeren. Ik snap niet waarom bij rechtszaken in de media de mening van de belanghebbende advocaten zoveel aandacht krijgt.
Een paar dagen geleden was strafpleiter Peter Plasman bij Pauw en Witteman. Hij was tegen de
zojuist gelanceerde website van de Amsterdamse politie waarin vrijlopende criminelen worden beschreven, soms met foto, in de hoop dat de oplettende burger ze ergens opmerkt en de politie waarschuwt. Dat Plasman fel tegen is, verbaast totaal niet. Hij gebruikte al zijn retorische gaven om uit te leggen dat deze site slecht is voor de maatschappij. Zijn retorische trucs waren zeer doorzichtig: voortdurend hameren op één of twee fouten op de site, en weigeren om ook maar iets goeds in die site te zien. En uiteraard was hoofdcommissaris Bernard Welten in zijn ogen incompetent. Plasman was gewoon bezig nieuwe cliënten te werven.
Volgens mij ligt de zaak eenvoudig. Strafpleiters dienen een individueel belang (nl. dat van hun van hun cliënt). Dat is zelfs hun plicht. Als er een belangentegenstelling is tussen het algemeen belang en het individuele belang, kiezen zij altijd voor het individuele belang. Om die reden is hun mening ook zelden interessant of inhoudelijk sterk. Ik vind dat advocaten in de media alleen maar zouden mogen optreden als er ter plaatse wederhoor plaats vindt van, bijv. een slimme officier van justitie. Maar u begrijpt dat bij de onderhandelingen die plaatsvinden voordat de heren advocaten bereid zijn om op te treden in een tv-programma dit wederhoor als onacceptabel van de hand wordt gewezen door de strafpleiter.
Wina Brink
Strafpleiters kunnen niet genoeg van krijgen van de media. Wie herinnert zich niet die hilarische actie van
Spong waarin hij zich in de volle schijnwerpers opwierp, samen met zijn collega Hammerstein, als belangenbehartigers van de “slachtoffers van Wina Brink”. Van civiel recht hebben deze confrères volgens mij geen kaas gegeten. Dat blijkt ook wel want ze kregen juridisch geen poot aan de grond. Maar het BN-gehalte van Spong was wel weer gestegen. Ik zeg niet dat Wina Brink goed gehandeld heeft, maar advocaten als parasieten kunnen we missen in de media.
Ster reclame
Moskovitsch deed vroeger mee met zijn vader in de ster-reclame “Even Apeldoorn bellen”. En tegenwoordig zien we hem in een ster-reclame over matrassen, waarin hij het imago van zijn hele beroepsgroep tot eer strekt met het op zeer teleurgestelde toon uitspreken van de zin “Ik kan in dat contract echt geen gat schieten”. Vroeger mochten advocaten niet eens reclame maken.
Advocatenwet
Er staan een interessante bepaling in de Advocatenwet. Ik citeer art. 46 (gedeeltelijk, maar niet buiten context, de blauwe kleuring is van mij)
De advocaten zijn aan tuchtrechtspraak onderworpen ter zake van enig handelen of nalaten in strijd met de zorg die zij als advocaat behoren te betrachten ten opzichte van degenen wier belang zij als zodanig behartigen of behoren te behartigen, ter zaken van inbreuken op de verordeningen van de Nederlandse orde en ter zake van enig handelen of nalaten dat een behoorlijk advocaat niet betaamt.
Dit opent perspectieven voor u en mij. U kunt bij de deken van advocaten gewoon een klacht indienen tegen een advocaat die zich onbehoorlijk heeft gedragen. U kunt ook nog in beroep bij het hof van discipline. In geen van deze gevallen heeft u – god zij dank – om uw zaak te bepleiten een advocaat nodig.


U heeft volkomen gelijk. Precies hetzelfde is mij al jaren een doorn in het oog. De opgeblazen Moszkowicz (Bram, en broer Robert, en een nieuwe generatie patjepeeers van deze ‘familie’ is al bezig) en vele, vele anderen in het ‘meesters’ veld. Ik zou ook graag een wet zien, die dit zoeken van de media voor eigen voordeel (nee, vaak niet eens voor de client), nl. gratis reclame – dus meer geldinkomsten, en beroemdheid.Kan het allemaal nog niveau-lozer. Nee.
sorry er viel een stukje weg, dit had de een na laatste zin moeten zijn:
”ik zou ook graag een wet zien, die dit zoeken van de media voor eigen voordeel (nee, vaak niet eens voor de client), nl. gratis reclame – dus meer geldinkomsten en beroemdheid, zou verbieden.”
Het is prima als je, je mening wilt ventileren. Maar als je dat doet zorg wel dat wat je zegt juist is. Om eerst te beginnen de namen van de personen die je benoemt…