Internetbankieren is in Nederland begonnen met Girotel.
Destijds een mooi product. Maar de ontwikkeling van internetbankieren is bij de Postbank stil blijven staan. De authentificatie wordt gedaan via zgn. Tan Codes, een lijst van getallen waarvan er één moet worden ingetypt bij de betalingsopdracht. Deze statische vorm van Challenged Response is gevaarlijk. Vroeger werd de lijst met codes zelfs gewoon per post verstuurd, maar tegenwoordig moet je die op het postkantoor afhalen. Inbreken in brievenbussen bleek te vaak voor te komen. De methode van Rabobank is veel betrouwbaarder, omdat de respons van de klant niet voorspelbaar is. De gebruiker heeft een apparaatje dat willekeurige getallen genereert die door de server van de bank te controleren zijn.
Tot op heden was ik onder de indruk van Rabo internetbankieren. Overzichtelijk. Met een paar onvolkomenheden (o.a. belachelijke kleine toegestane adresboek). Ik kon er alles mee wat ik wilde. Hinderlijk waren wel, zoals altijd, die kinderachtige, psychologische trucjes om je te proberen één of ander Rabo-product aan je te slijten. Maar het is net als bij de supermarkt. Het moest natuurlijk vernieuwd worden. Met veel bombarie is de vernieuwing aangekondigd. Je zou toch denken dat alles is uitgeprobeerd. Bijv. door een aantal proefpersonen. Niks daarvan. Vol met kinderziektes. Help-pagina’s refereren nog naar de tekst van de oude site. Met spoed betalen is niet meer mogelijk.
Amateurisme. Bah.
